U bevindt zich op: Home > Nieuws > beleggen > Mens en machine

Mens en machine

Uitgave: Pensioen Bestuur & Management (PBM) nummer 1 2019

HEDWIG PETERS, voorzitter KPS Rubriek: Beleggen
Geplaatst op 07-02-2019
Mens en machine Recent kwam ik op een borrel iemand tegen die beweerde algoritmisch te denken. Nu geloof ik dat er mensen zijn die vele malen slimmer zijn en beter in meerdere scenario’s kunnen denken dan ik, maar dat een menselijk wezen algoritmisch kan denken, leek mij een behoorlijke zelfoverschatting.

Maar het zette me wel aan het denken. Of het nu mensen zijn of machines, dit soort ontwikkelingen maken dat het beleggingsproces wezenlijk verandert.

Midden jaren ‘90 vorige eeuw zette Robeco de trend door meer kwantitatief te gaan screenen. Dat gebeurde door op een systematische wijze data te analyseren. Deze systematische aanpak werd mogelijk gemaakt door toegenomen computerkracht.
Heden ten dage stimuleert de Pensioenfederatie ieder Nederlands pensioenfonds het IMVO-convenant te laten ondertekenen. Met het ondertekenen van dit document geef je als fonds aan dat alle ondernemingen waarin je belegt ESG gescreend zijn. Praktisch spreken we dan over aantallen van 8.000 tot 10.000 ondernemingen. Dit is een geweldige effort en uiteindelijk zal dit voor wat kleinere pensioenfondsen leiden tot de aankoop van een service van een screeningsinstelling. De vraag is dan, waar blijft de unieke toegevoegde waarde.
Dit ligt anders voor grote asset managers. Met behulp van big data en algoritmen kunnen allerlei deelportefeuilles met eigen karakteristieken worden samengesteld. Het samenvoegen van deze deelportefeuilles kan tot een eindproduct leiden dat gegeven de gewenste risico-/rendementverhouding beter bij de aard van een betreffend pensioenfonds past. Voor de analyse van deze big data zijn veel programmeurs nodig en heel veel computercapaciteit. Dat vergt flinke investeringen. Bij de keuze voor een asset manager worden de vragen over IT-budget en verloop op de IT-afdelingen dan ook steeds relevanter.
De vraag is nu of het traditionele handwerk zal gaan verdwijnen. Als een van degenen die dit langdurig met erg veel plezier beoefend heeft – en nog -, is het lastig dit met een ferm ‘ja’ te beantwoorden. Maar we moeten realistisch zijn, de toenemende analysekracht maakt het mogelijk om steeds nauwkeuriger te voorspellen. De modellen kunnen meer verschillende factoren in overweging nemen en zelflerend zijn. Hierdoor overstijgt deze analyse-methodiek het menselijk brein dat traditioneel werkt met een blackbook en een potlood. De tijd van vernieuwend beleggen is al begonnen.